De route in één oogopslag

In mei 2025 vertrokken richting het zuiden voor onze allereerste grote reis met onze nieuwe camper. We reisden van Nederland naar Marokko en maakten daar een rondreis in totaal 3,5 week. Hier hebben we de klassieke steden bezocht, een kookworkshop gedaan, genoten van al het heerlijke eten en ook versteld gestaan van de hygiëne. We hebben de liefste mensen ontmoet, op bijzondere plekken geslapen en het camperleven echt ontdekt. De camper hadden we inmiddels omgedoopt tot Dikke Bertha (iets met een gigantisch Duits kanon). Hieronder lees je onze camper Marokko route, met alle slaapplekken, prijzen en praktische tips.

Bodhi hebben we deze reis niet meegenomen. We kozen hiervoor omdat we de EU gingen verlaten naar het Afrikaanse continent, maar ook omdat het warm zou zijn en we veel steden wilden bezoeken. Hij vierde lekker vakantie bij de ouders van Florine in Frankrijk, waar we hem op de terugweg weer oppikten.

Door Spanje naar de boot (dag 1-4)

Zarautz. Na een eerste nacht op een niet al te bijzondere, maar gratis, plek in Noord-Frankrijk voelde dit als de echte start. Een camping (Gran Camping Zarautz) met een fenomenaal uitzicht, het (surf)strand op loopafstand en pannenkoeken à la Julian. We verkenden Bertha verder en legden ontzettend snel alle kilometers af. Vergeleken met onze T4 Westfalia is dit toch wel een hele fijne upgrade en we genoten dan ook van alle ruimte.

Mérida. Met een goede 38 graden zochten we een plekje in de stad: een betaalde camperplek (Autocaravanas Area Merida). Dat lukte, maar het gekste was dat iedereen in Romeinse kleding rondliep. Van baby’s tot opa’s. Een jaarlijks feest, bleek later, want de stad zit vol Romeinse geschiedenis. Overal barretjes, een wijntje voor €2,50 en het was bloedheet. We hebben heerlijk geborreld tussen alle feestgangers in de stad en bewonderden de prachtige authentieke elementen van de stad. Heel onverwachts hadden we een enorm leuke tussenstop. Mérida raden we ook echt aan.

De boot. Niet al te fris reden we richting Algeciras. Daar zit Carlos van Viajes Normandie, over wie we hadden gelezen: een klein reisbureautje net buiten de stad waar je snel en makkelijk boottickets regelt. Wij namen open tickets. We twijfelden of we dezelfde middag nog zouden gaan, want we waren moe. Maar het alternatief (de middag in de Carrefour en slapen op de parkeerplaats) viel af, want op zondag is alles dicht. Dan toch maar de boot. Het voordeel als je dit via Carlos doet is dat je er even niet al te moeilijk over na hoeft te denken. Ook als je eventueel een drone bij je hebt kun je deze door Carlos laten bewaren tot je terugkomt uit Marokko. Deze mag je namelijk niet meenemen.

De boottocht zelf stelde weinig voor. In tegenstelling tot de ferry’s in Scandinavië mag je in je camper blijven en is het een relatief korte overtocht, 1,5u. Vergeet echter niet je arrivalskaart in te vullen voor zowel je voertuig als voor jezelf en medereizigers. Bij ons waren er hele vriendelijke medereizigers in de rij die wilden helpen.

De douane heen ging vrij soepel, binnen een uur waren we erdoor. Zorg dat je groene kaart Marokko dekt; bij ons stond het er gewoon op. Iedereen was ontzettend aardig en behulpzaam, en we werden zelfs uitgenodigd om iemands huis in Zuid-Marokko te bezoeken. We stonden op de bewaakte parking van hotel-restaurant La Ferma in M’Diq, vlak bij de haven. Moe maar voldaan zaten we die avond aan een broodje knakworst, terwijl een kat precies wist dat hij onder ons raampje keihard moest gaan miauwen.

Het noorden: Chefchaouen en Fes (dag 5-8)

Chefchaouen. We werden wakker met uitzicht en een directe confrontatie met het dierenleed dat in Marokko erg zichtbaar is. Een eenzame ezel in het veld voor de camper, ontzettend zielig vastgebonden aan een touw aan twee poten in de brandende zon zonder water en eten. Dat kon Florine natuurlijk niet hebben. Zij heeft meteen een bak water gebracht en na een paar liter drinken stond hij er iets vrolijker bij, al weet je natuurlijk niet hoe lang hij het er nu weer mee moet doen. Vanaf dat moment was er een bak waaruit we alle dieren onderweg water en eten gaven. We kochten hondenbrokken die de katten ook wel lustten. We zijn nog erg veel zielige en hongerige dieren tegengekomen, dit vonden wij wel lastig.

Hierna trokken we door naar Chefchaouen. ‘The Blue Pearl’ is echt prachtig blauw, alsof je in een sprookje bent beland. De mensen zijn niet opdringerig en er zijn veel schattige winkeltjes. We stonden op Camping Azila, heel basic, maar de enige camping op de berg boven de stad. Naar beneden lopen gaat prima, terug omhoog namen we een taxi. Het is niet normaal steil, en met deze warmte betalen we liever €2. 🙃 De stad zelf is echt een blauwe oase. Je kunt er leuke winkeltjes bezoeken en mooie foto’s maken. Er zijn schattige terrasjes met prachtig uitzicht over de blauwe huisjes. Overal staan ook planten buiten, dikke aanrader.

Fes. Na vier uur slingeren door de bergen kwamen we aan in Fes. Bertha stond op een bewaakte parkeerplaats en wij sliepen twee nachten in Riad Dar Roumana, in de medina, het oudste deel van de stad. We kozen in de drukke steden voor een riad, omdat dit ook echt een ervaring is in Marokko. De campings waren tot dan toe prima, maar niet heel gezellig. Met onze kleren in shoppers gepropt checkten we in en sprongen we meteen in het ijskoude badje van de riad. Het harde riadmatras sliep overigens slechter dan ons eigen camperbedje, maar het Marokkaanse ontbijt maakte veel goed. De riad is ook prachtig vormgegeven en wordt beheerd door een vriendelijke en trotse man. De badkamer was fantastisch en het is ook heel fijn om in de hitte van de stad even niet in de camper te zijn.

Fes is alsof je een eeuw terug in de tijd gaat. De straatjes zijn filmsetwaardig, overal wordt hout, leer en metaal bewerkt, en er rennen mannen met handkarren door de grootste autovrije zone ter wereld. Het is wel intens. De geuren wisselen af tussen lekker eten, heerlijk geurende badhuizen en dood en verderf van afval en leerbewerking. Extreem schoon en extreem vies tegelijk. Het went, langzaam. Wij wilden heel graag dé foto van de leerverver maken, maar de geur in sommige straten was al zó intens dat we dat echt niet aankonden. Bedenk dit dus goed als je met hetzelfde doel naar Fes reist.

Ga je een souk (markt) bezoeken? Weet dan dat hier kippen ter plekke worden geslacht en dat vlees en vis heel zichtbaar worden verkocht. Heb je een zwakke maag, een sterke neus of een hart voor dieren, dan kun je dit misschien beter overslaan.

We kochten hier onze eerste echt wollen kleden, we waren namelijk op zoek naar het beste kleed voor onze woonkamer. Op aanraden van onze riad host bezochten we een winkelier in een ander soort wijk van Fes. Zelf waren we hier nooit alleen heen gegaan. Onze ervaring was wel geweldig en de man was heel vriendelijk. Alles werd ingeladen op een handkar en naar de camper gereden. Auto’s zijn namelijk niet toegestaan in een groot deel van het oude Fes.

Ook deden we een kookcursus met een lokale Mama Chef in de tuin van Riad Jardin Chrifa. We gingen eerst samen met haar de ingrediënten kopen in de medina en kookten daarna een menu van drie gangen (de tajines waren heerlijk, de salades en het toetje weten we nu niet meer te bestellen) en lieten Florines Teva’s een maatje kleiner maken door een kleermaker met een Singer uit het jaar kruik. Hij wilde er niets voor hebben. We schoven hem toch wat toe, waarna we twee leren portemonneetjes als cadeautje kregen. Deze worden nog steeds gebruikt voor de muntjes op campings, een super leuk aandenken. De aardigste mensen komen we hier tegen.

De grote moskee mochten we niet in, dat mag alleen als je moslim bent. Fun fact: in heel Marokko zijn er maar twee moskeeën waar je als niet-moslim wel in mag. Dit was er niet een van. Op de een of andere manier waren we in de veronderstelling dat dit lag aan de kleding die je draagt maar dat maakt in dit geval dus niet uit.

Atlas, watervallen en een filmset (dag 8-11)

De Midden-Atlas. Na Fes wilden we flink ontprikkelen. We zetten de camper hoog in de Midden-Atlas, tussen cederbossen (wildkampeerplek) die wel iets weg hebben van Zweden. Er liepen berberapen rond en gelukkig heel weinig mensen. We vielen in slaap met het getik van de regen op het dak. Fun fact: Er is hier ook een skigebied.

De dag erna maakten we flink wat kilometers naar het zuiden. Een prachtige route, maar vooral lang in de auto.

Ouzoud. We bakten bananenbrood bij de camper, zetten koffie en liepen naar de watervallen. Mooi, en we snappen waarom ze bijzonder zijn. We waren net voor de meute: toen we wegreden kwamen de touringcars een voor een binnen. Dorpjes als dit draaien op toeristen, en dat merk je. Ons advies: niet speciaal vanuit Marrakesh heen rijden, tenzij je er (net als wij) toch langskomt. De route naar het uitzichtpunt staat vol met winkeltjes en terrasjes, alles voor de hoofdprijs. Het was niet onze favoriete plek, maar wel mooi.

Aït-Ben-Haddou. Een kasbah waar onder andere Gladiator en Game of Thrones zijn opgenomen. We hadden er veel goede verhalen over gelezen en vonden het eerlijk gezegd tegenvallen. Mooi, maar niets is er origineel. Het is een beetje een tourist trap, met veel dagjesmensen vanuit Marrakesh. Veel souvenirs die niets met de plek te maken hebben, iedereen wil geld, en het was heet. We wisten niet hoe snel we weg moesten.

Let op dat hier geld gevraagd wordt voor toegang. Dit is niet officieel, maar mensen hangen een verhaal op dat de mensen die er wonen na de aardbeving hun huis aan het opbouwen zijn. Er woont echter bijna niemand. Je moet zelf bepalen of je dit dus wilt, maar je wordt wel tegen gehouden als je het niet wil. Wij zijn naar een andere ingang gegaan en daar hoefden we niet te betalen. Dit was de ingang via de brug.

Na de toeristische waterval en deze aanfluiting waren we er eventjes een beetje klaar mee, we wisten niet hoe we het authentieke Marokko te zien konden krijgen zonder deze touristtraps en krijgen een vervelend gevoel van het aftroggelen van geld voor eigenlijk niks. We hopen dus dat de volgende plekken beter bevallen.

Wat ook lastig is: het is wel mooi. Of we het in het vervolg zouden overslaan, weten we niet. We denken dat het kan helpen als je eerst een overnachting regelt, waarbij de locals je wegwijs kunnen maken bij dit soort bezienswaardigheden. Die zijn altijd erg behulpzaam en hebben goede tips. Zij hebben ook een ander belang bij het toerisme.

De camping iets verderop maakte gelukkig alles goed: Defat Kasbah. De jongens die er werken zijn super lief, we zwommen, aten de lekkerste tajine van de reis en dronken thee met ze. We leerden hierdoor ook veel over de lokale bevolking, de kunst van het weven van tapijten en voelden ons totaal niet benaderd als alleen maar toeristen. Het was echt super! Daarna begon in het huis naast ons een feestje en werden we tot in de late uurtjes met ABBA wakker gehouden. Ook dat hoort erbij, een nachtje minder slaap is niet zo erg. Nu kon Florine mooi haar boek uitlezen.

Ouarzazate. Omdat we nog niet genoeg kleden hadden, bezochten we de coöperatie van een vriend van Taoufik, de jongen van de camping. Hij zat al sinds 7 uur op ons te wachten. Daar vonden we ons droomkleed, en daarna moest er een uitgebreide fotoshoot gedaan worden. Die foto vonden we later terug in zijn WhatsApp-status: ’the best day ever’. Leuk dat we zijn dag hebben kunnen maken en wederom een super ervaring van de gastvrije Marokkaanse cultuur. We hebben ook mogen zien en ervaren hoe elk kleed met de hand werd gemaakt. Achter in het gebouw werd een prachtig kleed met de hand gemaakt door een dame. Dit is een coöperatie waarbij verschillende weefsters uit de omgeving samenwerken binnen 1 winkel. Als het goed is wordt de winst dus ook beter verdeeld dan bij individuele doorverkopers waarbij de weefsters amper iets verdienen aan een kleed waaraan weken is gewerkt met de hand. Onder het genot van Marokkaanse thee en wat lekkers werden we ontvangen en het was voor ons ook een mooie dag.

Voor wie het zich afvraagt: Florine droeg op dit soort dagen altijd wel kleding die haar benen en schouders bedekt, omdat we dit zo respectvol vinden naar de mensen die wij ontmoeten. Ze voelt zich hier ook prettiger bij en heeft nog nooit een opmerking gehad hierover. Julian droeg een korte broek, ook hier werd hij niet op aangekeken, maar een lange broek kan eventueel wel wat fijner aanvoelen voor jezelf. Vooral in Marrakesh zagen we toeristen in westerse kleding. Wij kozen er zelf voor om bedekte kleding te dragen.

Die avond stonden we op een camping van een Fransman, een echte, met zwembad en uitzicht. Wasjes draaien, water tappen, toilet legen, relaxen. De achterbak zat ondertussen echt vol. Het was Camping L’Escale bij Ouarzazate. Hier hebben we even een dagje genoten van de rust. Het is wel een intens land, maar we wennen steeds meer aan de cultuur en genieten erg van de lieve mensen en prachtige ervaringen. Hier wordt op het terras ook een wijntje geschonken en lekker gekookt (duh een Fransman) dus dat was ook fijn! Een bikini wordt hier niet als gek gezien, maar er zijn ook locals die komen zwemmen dus soms is dat verschil wel groot. Echter hangt er een Europese sfeer op deze camping, dus ongemakkelijk voelde het niet.

Marrakesh (dag 12-13)

We hadden een bewaakte parkeerplaats gevonden in de nieuwe stad, bewust ver van de medina, want op Park4night lazen we horrorverhalen over het verkeer daar. Toen het opeens heel druk en heel smal werd, bleek dat we naar de verkeerde parkeerplaats waren genavigeerd. Midden in de medina dus. Oeps. Het verkeer in Marrakesh is één grote free-for-all: regels bestaan niet en de grootste gaat voor. Gelukkig waren wij dat! Julian manoeuvreerde Bertha vakkundig tussen alle scootertjes, fietsers, taxi’s en wandelaars door. We hebben maar 1 aanrijding gezien. Beeldmateriaal is er helaas niet, want degene die daarvoor verantwoordelijk was, zat stijf vastgeklemd in haar stoel met ogen dicht.

Schadevrij en voor de helft stressvrij kwamen we aan op de parkeerplaats. Nou ja, parkeerplaats. Eerder een stortplaats. Met een openbare wc, dachten we, maar de diarree die er lag bleek jam te zijn. Mental breakdown overleefd. Maar goed, wel bewaakt, dus Bertha stond er prima voor twee nachtjes. De plek die wij gebruikten staat inmiddels niet meer op Park4night. Een aanrader is deze bewaakte parking vlak bij de Jemaa el-Fnaa: 250 dirham per 24 uur, ongeveer €23.

De riad in de medina (Riad Medina Art) was mooi, al was het wat gehorig (de schoonmaakploeg begon om 6 uur) en vonden wij het ontbijt wat tegenvallen. Gelukkig vonden we onderweg overheerlijke chocoladecroissants voor 30 cent. De riad is geen fantastische aanrader, maar het zwembadje was wel fijn afkoelen en ontprikkelen van het warme en intense Marrakesh. Ook was vrijwel alles op loopafstand.

De fietstour. Die boekten we bij Baja Bikes. Onze gids sprak Nederlands, en dat bleek hij zichzelf te hebben geleerd met zijn telefoon. Super knap en heel erg leuk. We fietsten met alleen maar Nederlanders, van wie de helft net was aangekomen. Toen iemand zei: “Je zult hier maar een auto gehuurd hebben, niet te doen”, vertelden wij dat we met onze 6,4 meter lange camper over exact dezelfde straten hadden gereden. Hun ogen vielen bijna uit hun hoofd. We voelden ons best een beetje OG Marokko-reizigers.

Onderweg stopten we bij een openbare houtgestookte oven, waar je je eigen deeg of maaltijd (vaak couscous) laat bakken, en later ophaalt. Ook stopten we bij een werkplaats waar ze met een enorme hamerbeitel de kleinste details in mozaïektegels maken. Echt bijzonder hoe van zoiets grofs de kleinste details worden gemaakt. Daarna bezochten we een koranschool vol mozaïek en houtsnijwerk, en her en der een raam bekleed met een influencer. Dit was een prachtige plek maar we voelden ons zwaar underdressed tussen alle galajurken van influencers die lang de tijd namen om uit de ramen te hangen en de perfecte foto te maken. Als dit lukt is het het waard, maar voor ons was het best een ervaring. Als ondertussen “micro-influencers” snappen we het nog steeds niet helemaal. Maar het is wel een gebouw wat je gezien moet hebben.

’s Avonds aten we bij Limoni, een Italiaan met zo’n 30 obers en een prachtige binnentuin. Aan de service lag het niet. En na alle couscous, tajine en muntthee, smaakten de heerlijke Italiaanse gerechten ook erg goed. Aanrader als je zin hebt in even een andere keuken. Op de terugweg liepen we over het Jemaa el-Fnaa. Overdag stelt het plein niet veel voor, ’s avonds komt het tot leven: muziek, verkopers, dansers, en helaas ook apen aan kettingen en slangen. Ons hart breekt altijd een beetje bij dit soort dierenleed.

Ondertussen kochten we nog een leren tas, een handgeknoopte hanglamp en een klein schemerlampje. De camper begint aardig vol te raken. 😅

De kust en terug (dag 14-24)

Zee in zicht! Onderweg naar Taghazout ontdekten we dat rundvlees hier per cabriolet wordt vervoerd. Er stonden ontzettend veel koeien in de openlucht achter op een vrachtwagen. Met deze hitte ook wel prettig, anders komen de koeien al medium-rare aan bij het slachthuis. We maken er grappen over, maar wederom een triest gezicht. In Taghazout vonden we een parkeerplaats met zeezicht, gaven de nachtwaker €3 en keken de rest van de avond vanuit bed naar de zee.

Taghazout. Een echt surfdorpje met leuke restaurantjes en winkeltjes. Surfen deden we helaas niet: volgens Julian waren de golven te klein, Florine had last van haar rug, en eigenlijk hadden we allebei net geen zin. In plaats daarvan lagen we op een bedje met uitzicht op kamelen en paarden. We (Florine dus eigenlijk) maakten een vriendje: een mooie kat die bij de camper rondhing. Hij wilde graag mee naar Nederland. Dat mocht niet van Julian. Hij zat al helemaal klaar in de camper.

Essaouira. Na afscheid van onze kat reden we naar Essaouira, een hip kustplaatsje waar Marokkanen zelf graag komen. Toeristisch, maar bijzonder schoon, met een rotsachtige kust waarlangs de muren van de medina lopen. Op een rooftop met zeezicht dronken we de eerste cocktail en het eerste biertje van de vakantie. Alcohol drinken in de openbare ruimte mag niet. In sommige restaurants, bars en hotels, bijvoorbeeld op een dakterras, kan het wel.

Essaouira is niet zo campervriendelijk. Er zijn geen camperplekken in de stad en de eerste camping (Villa Coriandre) was dicht, naar we hoorden door gedoe met de politie over de vergunning. Water tappen en de wc legen mocht wel. Onderweg kocht Julian langs de weg nog een tajine met kolenstandaard voor €6. In Marrakesh vroegen ze er €27 voor. Ook een tip dus. Er worden langs de weg vaak tajines verkocht, deze zijn absoluut niet duur, maar in de steden zijn ze duur en de verkopers een stuk agressiever. We eindigden op een camping bijna óp het strand, met een dakterras, na 20 minuten over een onverharde weg. De beste camping van de reis. Je moet er wat voor over hebben. Dat was The Mogador’s Oasis, bij het strand van Bhaibah. Fantastisch mooie zonsondergang gekeken met een heerlijk theetje.

Asilah. Op de eerste dag van het offerfeest was het hier hartstikke druk. Via Park4night vonden we nog een plekje: een bewaakte parking vlak bij de medina en de haven. De medina ligt prachtig aan de kust en je merkt dat je weer in het rijkere noorden bent: schoon, goed onderhouden, veel mozaïek en kleur. Buiten de medina dronken we twee munttheeën voor €1, de goedkoopste van de reis. Daarna wilden we op tijd slapen. Maar het offerfeest is een groot straatfeest, met vuurwerk en veel kabaal. Wij stonden midden in het feest op een parkeerplaats, en toch hebben we ons geen moment onveilig gevoeld. Nou ja, dan maar bijslapen op de boot.

De boot terug en Dénia. De wekker ging om 6 uur. Bij de douane ging de hele camper door de röntgen en kwam er een drugshond langs. Daarna konden we zo doorrijden. De overtocht duurt maar anderhalf uur. Bizar eigenlijk, hoe dicht Marokko bij Spanje ligt. We reden in één keer door naar Dénia, waar we na twee weken Marokko direct de tapasstraat in doken. Dat voelde toch een beetje als thuiskomen, omdat we hier wel vaker komen.

Via Frankrijk, waar Bodhi al die tijd op ons wachtte, ging het naar huis. De kleden hebben een mooi plekje gekregen en Bodhi is er al super content mee!

Rijden, overnachten en tanken: wat je moet weten

Onderwerp	Onze ervaring
Boot	Tickets koop je bij Carlos van Viajes Normandie, net buiten Algeciras. Het zijn open tickets, dus je kiest zelf wanneer je gaat. De overtocht duurt maar anderhalf uur
Verzekering	Check of je groene kaart (van je camperverzekering) Marokko (MA) dekt. Bij ons stond het er gewoon op!
Douane	Heen ging binnen een uur. Terug ging de hele camper door de röntgen en kwam er een drugshond langs
Wegen	Tussen de bekende plekken prima waren de wegen prima. Onze tip is wel om Waze te gebruiken: die waarschuwt best goed voor slecht wegdek!
Snelheid	De toegestane maximum snelheid is overal vrij laag, en er wordt veel gecontroleerd. We hebben in de twee weken dat we er waren twee boetes van €15 gescoord, beide voor een verschillende snelheidsoverschreiding.
Steden	Fes en Marrakesh bereik je prima met een camper. Wij reden per ongeluk de medina van Marrakesh in: net te doen met onze 6,4 meter lange buscamper, maar dat raden we niet aan. Zet de camper dus op een bewaakte parkeerplaats buiten of aan de rand van de medina. Dat deden wij in zowel Fes als Marrakesh, zodat we een paar nachten in een riad in de medina konden slapen.
Wildkamperen	Wildkamperen met een camper in Marokko is een beetje een grijs gebied, maar wij hebben hier geen problemen mee ervaren. We stonden wel grotendeels op campings, omdat die zo goedkoop zijn
Campings	Goedkoop en vaak basic, de fijnste werden gerund door Europeanen (vaak Fransen). Ideaal om water te tappen en een wasje te draaien. Zwart en grijs water legen kan meestal alleen op campings.
Diesel	Goedkoper dan in Nederland en makkelijk te vinden. In september 2026 kostte een liter rond de 15 dirham, ongeveer €1,40. Dat is ongeveer €1 lager dan de prijs in Nederland op dit moment
Offerfeest	Veel winkels en restaurants zijn dicht tijdens het offerfeest en er is veel feest op straat. Houd er dus rekening mee in je planning!
Geld	Bijna alles is cash, dus neem voldoende mee. Voor pinnen in een vreemde valuta gebruiken wij altijd onze Revolut-rekening. Het voordeel: je betaalt en pint tegen een gunstige wisselkoers en meestal zonder de extra kosten die je gewone bank rekent. Let wel op de gratis pinlimiet per maand bij jouw abonnement.
Kleding	Neem lange, luchtige kleding mee, zeker als vrouw. Dat is respectvol naar de Marokkaanse cultuur en daardoor ook prettiger voor jezelf
Onderhandelen	Wil je leuke spullen kopen, wees dan bereid om flink te onderhandelen. Mik op ongeveer de helft van de eerste vraagprijs. In de meest toeristische gedeeltes is eerder 30 tot 40% van de vraagprijs het doel
Dieren	Neem een bak en wat brokjes mee. Op elke parkeerplaats zitten honden en katten

De hitte. Overdag was het vaak 35 graden of meer, en ’s avonds kregen we de warmte met geen mogelijkheid uit de camper. Ramen open helpt alleen als het waait. Na deze reis wisten we het zeker: er moest een ventilator op het dak. Lees hoe dat ging in Buscamper aanpassen: 11 upgrades aan onze fabriekscamper.

Waar we sliepen

De links gaan naar Park4night, en bij de riads naar Booking.com (affiliate-links). Let op: de prijzen komen van Park4night zoals ze nu vermeld staan en kunnen dus afwijken van wat wij in 2025 betaalden. Bij een prijsrange hebben we de duurste genomen. Dirham omgerekend tegen ongeveer 10,7 per euro.

Plek	Overnachting	Prijs
Noord-Frankrijk	Courcelles-Epayelles (gratis camperplek)	gratis
Zarautz	Gran Camping Zarautz	€36 per nacht (volgens P4N voor volwassenen met een bestelbus, zonder stroom)
Mérida	Autocaravanas Area Merida (betaalde camperplek)	€15 per 24 uur
M’Diq	La Ferma (bewaakte parking)	60 dirham (ca. €5,60)
Chefchaouen	Camping Azila	125 dirham (ca. €11,70)
Fes	Riad Dar Roumana; camper op de bewaakte parking Tour de Fes N	Riad ca. €145 per nacht; parking 60 dirham per 24 uur (ca. €5,60)
Midden-Atlas (Azrou)	Wildkamperen aan de Route Touristique des Cèdres	gratis
Ouzoud	Camping Ouzoud	30 dirham (ca. €2,80)
Aït-Ben-Haddou	Camping Defat Kasbah	100 dirham (ca. €9,30)
Ouarzazate	Camping L’Escale	80 dirham, stroom 20 dirham extra (ca. €7,50)
Marrakesh	Riad Medina Art; camper op een bewaakte parking (staat niet meer op Park4night). Tip: deze parking	Riad ca. €128 per nacht; tip-parking 250 dirham per 24 uur (ca. €23)
Taghazout	Parking bij Taghazout	30 dirham (ca. €2,80)
Essaouira	The Mogador’s Oasis (Bhaibah). Villa Coriandre bleek dicht	150 dirham (ca. €14)
Asilah	Bewaakte parking Avenue Mohamed El Haloui	80 dirham (ca. €7,50)
Dénia	Parking	gratis
Galinat (Frankrijk)	Bij de ouders van Florine in huis (Bodhi opgehaald)	n.v.t.

Wat we ervan vonden

Het eten was super lekker, de mensen waren bijna zonder uitzondering ontzettend aardig, en rijden met de camper bleek veel makkelijker dan we vooraf dachten. Wat ons tegenviel: op sommige plekken lag veel afval en was het niet altijd even hygiënisch. Daar moet je tegen kunnen.

De route zouden we zo weer rijden. Wel zouden we Aït-Ben-Haddou overslaan en wat langer blijven in de Midden-Atlas en Asilah.

En we zouden harder onderhandelen. Hoe dat in de praktijk ging, lees je in Kleden kopen in Marokko.

De route per dag

Dag	Plek	Hoogtepunt
1-2	Nederland → Zarautz	Na werk vertrokken, eerste uitzicht op zee
3	Mérida	Een mooie oude Romeinse stad
4	Algeciras → Marokko	Tickets bij Carlos, dezelfde dag de boot
5	Chefchaouen	De blauwe stad
6-8	Fes	Riad, kleden, kookcursus, kleermaker
8	Midden-Atlas	Cederbossen, berberapen, regen op het dak
9-10	Ouzoud en Aït-Ben-Haddou	Watervallen en een filmset die tegenviel
11	Ouarzazate	Het droomkleed
12-13	Marrakesh	Fietstour en chaos
14-15	Taghazout	Zee in zicht
16	Essaouira	Rooftop en een strandcamping
17	Asilah	Wit-blauwe medina en het offerfeest
18-20	Dénia	Tapas en strandbedjes
21-24	Frankrijk → thuis	Bodhi ophalen

Ga je zelf met de camper naar Marokko? Bewaar deze camper Marokko route voor je planning.

Dit artikel bevat affiliate links. Koop je via zo’n link, dan krijgen wij een kleine vergoeding. Jij betaalt niets extra.